Fiat X1/9 Club Nederland
2 juni 2014

18 mei 2014Clubdag Zuid-Limburg


Clubdag in Valkenburg, Zuid-Limburg? Dat is wel een heel eind weg vanaf omgeving Rotterdam!

210 km heen – een rit van pakweg 120 km – 210 km terug, wel erg veel voor één dag.

Zullen we wel gaan?

Categorie: Verslagen
Ingezonden door: Nicolette

Het alternatief is om een overnachting er aan vast te knopen. Maar vijf dagen later gaan we ook al op vakantie en dat kost ook weer genoeg.

“Nou”, zei Lex na de rit vanuit Doornenburg,” wij moeten dat  eind elke rit rijden, en het wordt heel leuk, we gaan bolletje-pijltje doen.” En laat dat nou net niet onze favoriete routebeschrijving zijn. Maar aan de andere kant, Zuid-Limburg is wel heel erg mooi en inmiddels hebben we al 2 jaar ervaring met de Geleense Oldtimer Parade en die ritten voeren ook altijd door Zuid-Limburg en België.

“Nou”, zegt mijn lieftallige vrouw, “ik betaal!” Kijk, en dat laat ik mij natuurlijk als zuinige Hollander geen twee keer zeggen, dus op zoek naar een overnachtingsadres.
Na enig zoeken een B&B gevonden, maar na drie dagen kregen we bericht dat zij vol zaten. Toen via Weekendjeweg.nl  geboekt in het hotel Schaepkens van St. Fyt, waar ook de start zou zijn. Arjan vond overnachten niet nodig, die zou ’s-zondags op de motor komen (hij wél).

Zaterdagmiddag op ons gemak met het dak eraf richting Zuid-Limburg, het was prachtig weer. In het hotel ingecheckt, in de tuin wat gedronken en toen, na vele jaren,  Valkenburg in. Het was overal een drukte van belang en alle terrassen zaten vol. De laatste keer dat ik in Valkenburg gekampeerd heb was in 1972 en het is heel leuk om alle kroegen, waar ik toen met vrienden menig biertje weggetikt heb, terug te zien. Dancing Scala heb ik niet gevonden, maar misschien ook niet lang genoeg naar gezocht. Uiteraard zijn we wel de ruïne gaan bekijken.
Na heerlijk gegeten te hebben, hebben we ’s avonds met Bennie, Harm, Gerhard, Bianca, Max (sinds 2 weken eigenaar van een X) en Max jr. tot ’s-avonds laat op het terras van het hotel van Bennie en Harm gezeten, dat was oergezellig. Toen werd het tijd om het mandje op te zoeken. We hebben Bennie en Harm welterusten gewenst en voor hen gehoopt dat ze een beetje zouden kunnen slapen want de muziek stond niet bepaald zacht.

De andere morgen weer op (hotel viel tegen, erg kleine kamer, matige kwaliteit ontbijt) en naar buiten waar van lieverlee iedereen binnen druppelde.
Het was een geweldige opkomst van 34 deelnemers, zowel leden als gastrijders.
Onder een stralende zon eerst gezellig bijkletsen met menigeen onder het genot van een kop koffie met echte Limburgse vlaai (betaald door de organisatoren, nogmaals dank). En dat is nou zo fijn bij onze vereniging, of je nu al 25 jaar lid bent of pas 2 weken of gastrijder, je hoort er meteen bij! En dat is bij andere verenigingen wel eens anders.

Het werd 11 uur en dus tijd om aan de slag te gaan. De perfect verzorgde routeboeken waren inmiddels uitgedeeld, compleet met de consumptiebonnen. Na een korte uitleg van Lex werden de X-en opgezocht en geprobeerd om in volgorde van startnummer te vertrekken.
Het eerste traject van 50 km ging op basis van bolletje-pijltje en zou ons naar Wittem voeren waar in Brasserie du Chateau een lunch klaar stond. Onderweg een paar keer zitten klooien, maar uiteindelijk toch de juiste route gevonden en het bolletje-pijltje systeem viel eigenlijk best mee. Als de kaartlezer maar voldoende informatie gaf en de chauffeur voldoende bevestiging, dan ging het prima.
Het was een schitterende route met veel typisch Limburgse holle wegen, vergezichten en dorpjes waar wij als westerlingen nog nooit van gehoord hadden.

Na de zeer uitgebreide lunch (soep, drie broodjes, koffie en melk) ging het tweede traject, volgens routebeschrijving, over 26  km., naar Vaals, waar we bij het drielandenpunt een stop hadden. Daar was het erg druk en was het zoeken naar een parkeerplek. Had je die gevonden, dan was het zoeken naar een plaats op een terrasje. Maar dat lukte en nog in de schaduw ook, en van lieverlee schoven er steeds meer deelnemers aan.

Daarna wachtte het derde traject op ons, ook weer via routebeschrijving, 27 km., en dat bleek de kortste route terug naar het hotel.
Daar aangekomen, was het napraten en gezellig borrelen tot het tijd werd om te vertrekken. Wij hadden er voor gekozen om niet mee te eten omdat we dat onderweg zouden doen, om niet ál te laat thuis te komen want de andere dag moest er weer gewerkt worden.

Het waren 560 kilometers, zónder dak, en het was een fantastisch weekend! Zeker wanneer je op de zaak met een bijna onmogelijk project bezig bent wat over 4 dagen klaar moet zijn omdat je dan met vakantie gaat, dan is zo’n weekend, waarin je even alles kunt vergeten, een verademing!

Lex en Ine, Harold en Marleen, jullie hebben er ontzettend veel energie ingestoken maar het was het dubbel en dwars waard, wat een dag. Heel, heel veel dank hiervoor.
Thuisblijvers, jullie hebben wat gemist!!
O ja, Lex, nog bedankt voor de foto bij de start.

Peter en Anja Oosthoek
Bergschenhoek