Fiat X1/9 Club Nederland
25 mei 2017

13 t/m 20 mei 2017 Le Tour de Drôme


Lees hier het verslag van deze mooie reis, geschreven door diverse clubleden.
Categorie: Verslagen
Ingezonden door: Nicolette

1e dag van de Drôme reis zaterdag 13 mei 2017

Na de gastvrije ontvangst om 10.00 uur met koffie en Limburgse vlaai bij Lex en Ine in Stein vertrokken wij om 11.15 uur naar ons eerste overnachtingshotel Armony in  Dijon (Sud), een afstand van ongeveer 500 km. Via Maastricht naar Belgie en Luik richting Luxemburg. Onderweg hebben wij omstreeks 13.00 uur onze Belgische vrienden Patrick en Dorthy Schoolaert opgepikt op een ontmoetingsplaats. Daarna vertrokken wij met 7 X1/9’s richting Zuid Frankrijk maar nog voor Luxemburg sloeg het noodlot al toe. De X1/9 van Warner Elgersma begon vreemd gedrag te vertonen en stopte ermee en werd langs een heel drukke weg met een paar parkeerplaatsen voor een tuincentrum nagekeken door Peter Matakena. Terwijl hij daar geparkeerd stond werd hij tot overmaat van ramp door een achteruitrijdende Luxemburgse auto aangereden en had een schade aan de voorzijde zodat het niet meer mogelijk was om verder te rijden en was dus afvoering naar Nederland het gevolg. Warner en Sandra moesten de nacht in Luxemburg doorbrengen omdat er een vervangende auto geregeld moest worden. Zij zijn de volgende  dag regelrecht doorgereden naar de Drôme. 

Maar de eerste dag was dit nog niet alle pech. Wij reden net in Noord Frankrijk in de stromende regen (de enige regen die hele week) en jawel pechgeval nr. 2 deed zich voor. De X1/9 van Annie en John van Beek, ook deze begon kuren te vertonen, al gauw bleek dat de koppakking opgeblazen was. Dus moesten ook zij wachten op vervangend vervoer, de rest van de 5 auto’s zette de reis zonder hen voort en kwamen rond 19.00 uur in Dijon aan, terwijl Annie en John ‘s nachts om 01.30 uur met een Franse  vervangende auto  aankwamen in het hotel in Dijon.

De eigenaar van het hotel kwam ons spontaan begroeten want hij kende ons nog van 2 jaar geleden en had weer parkeerplaatsen gereserveerd voor de X1/9’s, wat een service! Die avond hebben wij gegeten in een  Amerikaanse restaurantketen. Dit terwijl er bij ons vorig bezoek aan het hotel het nog mogelijk was om daar te dineren, maar dat was vanaf vorig jaar niet meer mogelijk. Na deze enerverende 1e dag zijn wij ‘s avonds om 23.00 uur  heerlijk gaan slapen in onze mooie hotelkamer, lagen net in bed hoorden wij buiten vele vreemde stemmen en ja hoor, allerlei oosterlingen (Chinezen of Japanners???) die ook in ons hotel verbleven, de ene foto na de andere werd gemaakt zoals X1/9 met moeder, dan met dochter en oma en dan met oma, dochter en moeder erbij, met veel kabaal en gelach.

Piet en Jan

 

Op zondag 14 mei om 01.30 uur aankomst in hotel Armony in Chenove

Niet met de X maar met een Citroen, geregeld door de ANWB, i.v.m. pech op zaterdag. Lekke koppakking dus niet meer mee te rijden. Maar niet getreurd. Na een korte nachtrust en een heerlijk ontbijt via tolweg richting Valence. In de tunnel bij Lyon zagen we dat de auto van Marten en Melie niet goed liep, dus er maar even achter blijven. Net buiten de tunnel viel de X van Marten stil, precies bij een oprit levensgevaarlijk.  Eerst de auto een stuk verder geduwd. Accu leeg.  Met de  jumpstarter van John op de accu konden we de weg weer vervolgen. Vanaf de tolweg verder via de N7, was prima te rijden.Toen in de brandende zon, jumpstarter was leeg, accu’s gewisseld met Peter en weer verder. Nu op zoek naar eetgelegenheid. Die werd gevonden, maar in eerste instantie geen plek op zondagmiddag voor zo’n grote groep. Na enig overleg konden we plaatsnemen op een mooie open binnenplaats waar heel wat eieren werden gebakken. De meesten bestelden omelet, die we ons goed lieten smaken.

Daarna het laatste deel van de route richting Domaine ’Le Perrier’. Via een weg vol kersenbomen en een stukje bos lag voor ons het verblijf voor de komende dagen. Na een hartelijk welkom door degenen die al eerder waren aangekomen, werd onze slaapruimte aangewezen. Prima kamer. ’

Ger en Gerrie waren deze avond ook aanwezig en mochten het cadeau in ontvangst nemen als  dank voor hun gastvrijheid. ’s  Avonds werd door Nico en Coby (de verhuurders van de gites) een toast uitgebracht en het eten verzorgd.

Na een mooie dag nu tijd om te rusten en weer fit te zijn voor de volgende dag.

John en Annie van Beek

 

Maandag 15 mei 2017

Na een verkwikkende nachtrust, gezellig bij de buren aangeschoven voor een ontbijtje. Het vakantie ritme bleek nog niet helemaal gesynchroniseerd te zijn voor de hele groep; sommigen waren van hun ontbijt in het zonnetje aan het genieten, terwijl anderen stonden te popelen om te vertrekken. Er was tenslotte een mooie route uitgezet door Ger en Gerrie genaamd ‘Route de la Lavande et du Vin’.

Mede als gevolg van enige vertraging door wegwerkzaamheden direct op de weg naar Crest, werd het tempo lekker opgevoerd door Ger die het konvooi X1/9’s aanvoerde. Ik hou wel van een stukje sportief sturen en de wegen in de Drôme lenen zich hier uitstekend voor! Bij de eerste tussenstop kon iedereen weer hergroeperen, even afkoelen (ook m’n Turbo) en van het uitzicht genieten.

Nadat de ventilator z’n werk goed gedaan had, werd de weg vervolgd richting Puy-Saint-Martin. Een prachtig landschap, ook al stond de lavendel nog niet in bloei. Na een mooi stukje klimmen kwamen we aan op een parkeerplaats met weids uitzicht over de vallei, alwaar Gerrie enthousiast vertelde waar hun huis stond, hetgeen we de volgende dag zouden gaan bezoeken. 

Toen ik weer in de auto wilde stappen, bleek de ventilator het nu niet meer te doen; koelwater boven de 100 °C! Met hulp van Gert en Peter (dank!) werd het contact op de zekering hersteld en voor de zekerheid een overbrugging op de thermostaat aangebracht en kon ik weer met een gerust hart verder. Op naar de uitgebreide lunch in l’Auberge Saint Martin. Gerrie had hier een speciale parkeerplaats op het pleintje voor de kerk voor ons georganiseerd, alwaar een journalist van de plaatselijke gazet ons op stond te wachten. Leuk artikeltje over onze baby Ferrari’s!

Dan, aan tafel. De verwachtingen waren al hooggespannen door de menukeuze die we vooraf hadden doorgegeven, maar deze werden ruimschoots overtroffen. Wel een beetje oppassen met de alcoholische inname, wat al bij de meloen met Port en ham als voorgerecht begon, want we waren pas op de helft van de route. Twee uur en 3 gangen met koffie na later, gingen we weer op pad.

Na deze fantastische culinaire kennismaking met de Franse cultuur, volgde nog een literaire. In Grignan staat het kasteel van waaruit Madame de Sévigné brieven schreef aan haar dochter in Parijs – verplichte kost op elke Franse literatuurlijst.

Grignan, een leuk stadje, erg geliefd bij toeristen getuige de vele makelaarskantoren.

Hiervandaan ging het weer op Le Perrier aan via nog meer prachtige stuurmanswegen door het schitterende landschap van de Drôme Provençale. Éénmaal daar aangekomen, kon ieder voor zich bepalen of er na de copieuze lunch nog behoefte was aan een hapje eten.

’s Avonds hebben we het 30-jarig huwelijksjubileum van Feddie en Hepie gevierd. De drank vloeide rijkelijk, het was erg gezellig en zodoende heb ik pas ver na middernacht mijn bed opgezocht.

Joan Weststrate

 

Op dinsdag 16 mei was een vrije dag ingepland en dus profiteerden wij ervan om wat uit te slapen waardoor ons tafelkleedje gemist werd bij het ontbijt...

In de voormiddag waren we uitgenodigd voor koffie en gebak in het nieuwe huis van Ger en Gerrie.

Ger was ‘s morgens vroeg al in de bomen geklommen om een reusachtig spandoek van FIAT op te hangen om ons te verwelkomen. We konden alle X-en netjes parkeren bij zijn garage (daar stond nog zijn tweede X en erbuiten nog een derde!).

Wat hadden we vandaar een schitterend uitzicht op de tuin met zwembad en iets hogerop het nieuwe huis. Heel mooi!

Na een rondleiding in het huis door Gerrie konden we nagenieten met een lekkere kop koffie of thee en gebak.

Daarna vertrok ieder, sommigen gingen terug naar de gites om te genieten van het zwembad.

Ook werd er een eerder door de eigenaar van de gites een afspraak geregeld met een Franse oldtimerfanaat die de X-en wel eens van naderbij wou bewonderen.

Tevens zou hij Marten helpen om zijn X te laten herstellen bij een lokale garage: de regulator op de alternator had het tijdens de doorreis eerder begeven waardoor op zondag tijdens de doortocht in Lyon de batterij volledig leeg was en Marten en Melie op de immens drukke weg door Lyon plots op de pechstrook stil kwamen te staan.

Wij zijn echter samen met Lex en Ine, Warner en Sandra naar Montélimar gereden.

We kwamen daar toe na 14 u en geen enkel restaurant wou ons nog bedienen, zelfs geen snack voorschotelen! Cuisine fermée was telkens het antwoord.

Wel hebben we nog een kleine bagelzaak gevonden die met alle plezier nog tafels en stoelen bijeen zette voor ons op het terras en ons daarna hartelijk bediende. Uiteindelijk heeft het ons toch nog gesmaakt! Na een wandeling door Montélimar en na het eten van een lekker ijsje zijn we dan ook naar de gites vertrokken want ‘s avonds hadden we met iedereen afgesproken om te barbecuen en hiervoor moesten nog boodschappen gedaan worden.

Joan had al alle barbecue stellen gereinigd en per gite werd de houtskool aangemaakt en daarna lekker gesmuld.

In de loop van de avond kwam dan iedereen bij onze gite samen en hebben we nog flink gelachen met de verhalen van Hepie die een beetje teveel babbelwater had gedronken...

Patrick en Dorthy

 

Woensdag 17 mei 2017

Voor vandaag hebben Ger en Gerrie een prachtige route gemaakt, genaamd ‘Route de la Drôme des Collines’. Om 10.00 uur vertrekken we vanaf Le Perrier.

Het weer is ons goed gezind, want de zon staat al te stralen aan de hemel en het belooft een prachtige dag te worden met zomerse temperaturen.

Op de route komen we langs een dorpje La Laupie. Dit is een middeleeuws dorpje waar je niet met de auto in mag. Tevens is dit dorpje tegen de heuvel opgebouwd (village perché), mooi om te zien.

Via een prachtige route met ontzettend veel bochten waar geen eind aan lijkt te komen, arriveren we bij Les Tables de Co. Op deze schitterende locatie, te midden van de prachtige natuur, gebruiken we hier onze uitgebreide lunch.

Onder het genot van eten en drinken klinkt er een gezellig achtergrondkoor van kikkers. Wat een geweldig mooie en rustgevende plek, zoiets zou je zelf nooit kunnen vinden, maar laat dat maar aan Ger en Gerrie over!

Gezien de tropische temperatuur stellen Ger en Gerrie na de lunch voor óf om de route te vervolgen óf de rest van de middag zelf naar eigen keuze in te vullen. Een gedeelte van de groep (de échte bikkels) vervolgen met Ger en Gerrie de route.

Wij besluiten met nog een paar stellen het plaatsje Crest te gaan bezoeken. Crest is een oud plaatsje in het departement Drôme. Het stadje staat bekend om haar grote toren. De toren van Crest is met 52 meter de hoogste middeleeuwse toren in Frankrijk. Door de eeuwen heen heeft het plaatsje een ware gedaanteverandering ondergaan, maar de middeleeuwse sfeer is altijd gebleven. Het is een mooie plek, maar waar wij van geschrokken zijn is de grote leegstand en het verval van de winkels. Na een heerlijke verfrissing gaan we weer via leuke weggetjes op weg om zo aan het einde van de middag bij ons huisje aan te komen.

Omdat we tussen de middag een uitgebreide lunch hebben gehad, hebben we ’s avonds geen van allen meer zin in een warme maaltijd. We eten daarom wat crackers/toastjes en wat fruit, weggespoeld met wijn of bier en genieten van het heerlijke vakantiegevoel. Laat op de avond gaan we nog even gezellig verder borrelen bij de buren, waarbij er sterke verhalen verteld worden, tot grote hilariteit van iedereen.

Op een gegeven moment komt er een koppel schapen (van de verhuurder) bij ons kijken, of waren het geiten? Ach, dat weten we niet meer zo goed en dat heeft vast niet aan de drank gelegen….! Na een warme dag met mooie indrukken zoeken we moe maar voldaan ons bed op.

Thijs en Conny

 

Donderdag 18 mei 2017, Route du Vercors

Deze dag begon met flink wat bewolking en het was relatief koud, maar de vooruitzichten voor later die dag waren goed. Het ontbijt hebben we dus toch maar weer buiten genoten.

Om kwart voor elf zette de stoet zich in beweging. Via een mooie route door een natuurgebied (waarbij we de neus van oud-president Charles de Gaulle vanuit de verte konden bewonderen) kwamen we rond twaalven aan bij Restaurant Moulin de la Pipe. Dit is een restaurant gelegen aan een beekje waar vroeger een watermolen heeft gestaan.

Na een voortreffelijk viergangendiner gingen we tegen drieën beginnen aan het tweede deel van de route. Die leidde ons via vele slingerbochten over de Col de Bacchus (980 m), de Col de Bataille (1313 m) en de Col de Lachau (1337 m). In deze omgeving is verschrikkelijk gevochten in de tweede wereldoorlog. Er staat een museum gewijd aan het verzet (Memorial de Résistance) en iets verderop ligt een kerkhof (Necropole de la Résistance) waarin de slachtoffers begraven liggen van een zinloze slachting van alle inwoners van twee dorpen door de Nazi’s. Na een bezoek aan dat kerkhof daalden we een stukje af waarna we via een tunnel bij een parkeerplaatsje kwamen. Hier hadden we een korte stop met verfrissing en een fantastisch uitzicht. Daarna begon het echte stuurwerk; haarspeldbocht na haarspeldbocht werd genomen. Zo daalden we de Col de Rousset (1254 m) af in ijltempo af naar het plaatsje Die. De rest van de toertocht ging relatief rustig richting Le Perrier. Ger en Gerrie sloegen een paar kilometer daarvoor af om naar huis terug te rijden.

De rest reed door naar de hypermarché om de tank weer vol te gooien en het avondeten in te slaan.

’s Avonds werd bij iedere gite de tocht nog eens goed doorgenomen en de stapel lege flessen groeide weer een flink stuk.

Feddy en Hepie

  

Vrijdag  19 mei

Alweer onze laatste dag in de Drôme.

Vandaag een vrije dag dus iedereen mag doen waar hij/zij zin in heeft. Jammer genoeg begint de dag met regen maar vanaf 10:00 uur is het droog.

Wij gaan met Feddy/Hepie en Thijs/Conny naar de weekmarkt in La Voulte sur Rhône. Als we daar rondlopen komen we bijna iedereen tegen.

Ondertussen schijnt de zon en loopt de temperatuur weer lekker op. We gaan met z’n zessen naar Montelimar, naar de nogafabriek (en museum) du Nougat Arnaud-Soubeyran. Dit is de oudste ambachtelijke nogafabriek. Ze hebben een leuk museum over de oorsprong van de noga en je kan het hele ambachtelijke bereidingsproces zien. Er staan ook nog een aantal fraaie oude bedrijfswagen op het terrein. In de winkel krijgen we verschillende soorten noga aangeboden om even te proeven en we gaan dus met een flinke voorraad heerlijke noga naar huis.

Voor de avond staat er een BBQ gepland bij het zwembad. Ger en Gerrie komen gezellig mee eten en we kijken met elkaar terug op een geslaagde vakantie. We hebben dankzij Ger en Gerrie mooie routes door de Drôme gereden en veel en lekker gegeten in bijzondere restaurants die voor de gewone toerist niet te vinden zijn. Omdat alle drank op moet wordt het toch wel weer laat. Wat niet op is ging in de koffer-

bak bij Ger en Gerrie. Kunnen ze onder het genot van een drankje nog eens napraten over de eerste ritten met hun X1/9 die maar net op tijd klaar was om mee te kunnen rijden deze week.

Peter en Jolanda

 

Zaterdag 20 mei een onherroepelijk afscheid van een fantastische week in de Drome-vallei.    

Langzaam komen de gasten uit hun huisjes om de koffers weer in de X1/9 te wurmen. Alles wordt nog even nagekeken, want er wacht nog een lange reis naar huis. Sommigen gaan in een keer terug, anderen hebben nog een tussenovernachting ingelast in Chenove. De heenweg heeft wel geleerd dat dit laatste een prima manier van reizen is met oldtimers. Je hebt meer tijd als er een akkefietje met de auto opgelost moet worden. Dat is het fijne als je met een groep op pad gaat waar ook nog de nodige deskundigen bij zijn, ik heb dat zelf als geen ander ervaren.

De koffers zijn gepakt en  om 9.00 uur gaan zes koppels in colonne ’Le Perrier’ verlaten. Peter en Jolanda voorop, gevolgd door Thijs en Conny, Lex en Ine, Piet en Jan,  Melie en ik en John en Annie als hekkensluiter. Vol goede moed werd een prachtige toeristische route ingezet, de A49.

Het was prachtig weer, zo konden we nog nagenieten van het glooiende landschap en de prachtige gele koolzaad- en lavendelvelden. Dwars door echte franse dorpjes met nauwe straatjes en af en toe klimmen. Ik moest nog wat brandstof bijvullen, de reis naar het overnachtingsadres is tenslotte nog lang. Onderweg hebben we een kunstzinnig kasteeltje bezocht, in Hauterives, een fantasierijk geheel van torens en sculpturen, behoorlijk hoog bouwwerk met verdiepingen, elke centimeter was wel wat anders samengekneed van zand en cement zo te zien. 33 jaar lang heeft Ferdinand Cheval, postbode, er aan gewerkt na werktijd. Er is ook nog een expositie aan gewijd. Het is op de lijst van Nationaal Erfgoed geplaatst, hij noemde het ’Palais Ideal’. Iets verderop konden we heerlijk van een opgediende lunch genieten. De tocht ging langs de Rhône en door een aantal tunnels. We hebben natuurlijk ook gebruik gemaakt van de tolwegen. Dat gaf ons de gelegenheid om  een restaurantje op te zoeken in Beaune voor  ons avondeten. In de plaats zelf waren diverse klassieke bewonderenswaardige bouwwerken te zien o.a. een godshuis met binnenplaats voor bezinning.

Pittoreske straatjes min of meer onsamenhangend maar dat heeft te maken met hoogten en laagten en de cultuur van het land.

De afstand naar het overnachtingsadres was niet zo ver meer maar als je de dag wil benutten is het toch gauw laat. Elf uur gingen we stilletjes onder zijl. Het was zo weer morgen, ik heb er niets van gemerkt. Het was een goed hotel met een prima ontbijt. En dan full speed naar huis.

Bij een Shell-station was ruimschoots  gelegenheid voor de lunch. Lex loodste ons deskundig langs Luik en op een  parkeerplaats nabij Stein hebben we afscheid van elkaar genomen. Bij Nijmegen gingen Peter en Jolanda, Thijs en Conny recht door en wij rechtsaf richting Apeldoorn

Marten en Melie