Fiat X1/9 Club Nederland
13 mei 2007

Clubdag Dodewaard


Verslag Moeder is een Engel tocht 13 mei 2007

Eindelijk is het dan zover, zondag, 13 mei 2007....moederdag! Echter in mindere mate voor onze moeders, want we hadden een enerverende clubdag voor de boeg. Een mens (dus ook een clublid) moet prioriteiten stellen nietwaar? Ik neem U eerst even mee naar de afdeling Werving & Selectie van het X 1/9 bestuur.

Categorie: Verslagen
Ingezonden door: P.Oosthoek
Een aantal maanden geleden verzocht Warner Elgersma ons, de clubdag van 13 mei 2007 te organiseren. Het was die dag tevens moederdag, dus volstrekt onbekend (lees: uitdaging) of er sowieso wel animo voor een clubdag zou zijn. In mijn naïviteit dacht ik nog, route uitzetten, deze zo accuraat mogelijk aan papier toevertrouwen en opsturen aan het bestuur. Dat kan toch niet zo moeilijk zijn! Deze naïviteit wist ik vrij gemakkelijk over te brengen op mijn vrouw Saskia, die zowaar meteen enthousiast reageerde. Ze zei: 'Wat goed van je dat je ja hebt gezegd, dat hoort nu eenmaal bij een clublidmaatschap!". Zo, de eerste punt was gescoord in huize Van Ingen, met dank aan Warner. Vervolgens bleken we ook min of meer (lees: geheel) verantwoordelijk te zijn voor de invulling van de dag, het opstellen van de uitnodigingen, het registreren van de deelnemers, het arrangeren en afrekenen van de kosten van een horecagelegenheid.

Omdat je uitsluitend het allerbeste wilt voor je mede-clubleden betekent dat natuurlijk, alle gerechten en drankjes eerst voorproeven. We hebben in deze verkennende fase in tientallen restaurants veelvuldig op de gezondheid van penningmeester Piet geproost, waar we alle rekeningen naar toe hebben laten sturen. Uiteindelijk is onze keus gevallen op Neerlands oudste herberg 'De Engel' aan de Waalbandijk te Dodewaard. Naast een idyllische ligging, ook nog eens bekend om zijn fameuze keuken en gastvrije bediening. Ik moest nog snel even voor een zakentrip naar Chicago, maar zou voor de 13e terug zijn. De definitieve doorgang van de 'Moeder is een Engeltocht' was hiermee een feit! Na een moeizame inschrijfstart, bleek het (bij thuiskomst in Nederland) ineens storm te hebben gelopen. Maar liefst 40 deelnemers hadden zich aangemeld. Super!
Op de 13e mei verscheen omstreeks 10.00 uur de eerste bolide ten tonele bij De Engel. Het waren Piet en Jan. Vervolgens hebben we onder het zingen van het deense X 1/9 clublied (geen benul waar de tekst over handelt) de clubvlag eerbiedwaardig gehesen. Deze vlag heeft de rest van de dag trots gewapperd en alle clubleden hartelijk begroet.
Na een vlot verlopen inschrijving werd het de hoogste tijd voor de vertrouwde, ik bedoel door het bestuur betaalde, koffie met gebak Nicolette was in de tussentijd nog bezig met het inrichten van de clubshop. Wij hadden het te druk met het doorspreken van de laatste clubroddels en het afkraken van elkaar auto's. De sfeer begon er dus aardig in te komen! Vervolgens werd het tijd voor de lunch. Die bestond uit een kopje verse groentesoep en...... het toppunt van intergratie. Een knap in elkaar gevlochten wit/ bruin vers gebakken broodje. Geen discussie met het bedienend personeel over wit- of bruin brood. Gewoon genieten van het multiculturele broodje, met de daarop rijk belegde zalm, oude kaas en ham. Omdat we in de Betuwe verbleven, hebben we uit beleefdheid ook nog even de bijgeleverde appel (een Elstar) soldaat gemaakt. Na de ongetwijfeld volstrekt nutteloze informatie onzerzijds, vertrok van 13.00 uur, om de 2 minuten een X, dan wel een MX dan wel een C, dan wel een ....XMXC
Al na een paar kilometer werd het eerste stempelpunt bereikt en ontvingen de dames van de heren, c.q. de heren van de heren, c.q. de partners van de partners een attentie welke bestond uit een pot aardbeien- en kersenjam, alsmede een pot appelmoes. Alles hoogstpersoonlijk door ons van de lopende band geplukt in de Dodewaardse jamfabriek van de familie Geurts. Onze clubmakkers schotel je natuurlijk niet zomaar een willekeurig huismerk voor...Neen, die verdienen het beste van het beste!|
Na een probleemloos verlopen tocht, die ons bracht langs De Waal, de Ooijpolder, Berg en Dal, Nijmegen, de Nederrijn, en....eh..... met dank aan Tom Tom.... de Kasteeltuinen van Hemmen. Hoe kun je daar nu fout rijden, rechts is immers rechts, en links gewoon links! Kwestie van tot het laatst toe scherp blijven mensen en je blijven concentreren op lastige namen als bijvoorbeeld........ Gesperdensestraat.
Nu de concentratie toch bleek af te nemen, werd het wat ons betreft de hoogste tijd het alcoholpromillage op peil te brengen. Genietend in het zonnetje van een 'sporadisch' drankje, kon het uitserveren van het voorgerecht niet lang genoeg duren. Echter om 17.15 uur vond de keukenbrigade het welletjes en werden de eerste carpaccio's en andere culinaire hoogstandjes voorgeschoteld. (FOTO) Een van onze clubbroeders (we blijven discreet *) bestelde voor zijn vrouw heel galant een natte rode wijn. Wat is het toch mooi, dat je elkaar na zoveel jaren huwelijkse trouw door en door kent. Ze dronk waarschijnlijk al jaren hetzelfde namelijk .....een eh.....droge witte wijn! Bijna goed zullen we maar zeggen en een kwestie van flink blijven oefenen! Wat hebben we een plezier gehad, wat een gevoel van saamhorigheid. Het bleef nog lang onrustig aan de Waalbandijk. Laat de Engelen met ons zijn...!

Cees & Saskia van Ingen.