Fiat X1/9 Club Nederland
28 mei 2012

A trip to the Yorkshire Dales


Tijdens het 25 jarig jubileum van onze club heb ik een aantal Engelsen leren kennen. Destijds hebben zij ons uitgenodigd om een keer terug te komen. Toen de uitnodiging eenmaal kwam voor het 40 jaar x1/9 evenement in National park yorkshire Dales heb ik besloten om hier naartoe te gaan, zeker omdat ik nog nooit in Engeland was geweest. Onderstaand een verslag van dag tot dag.

Categorie: Verslagen
Ingezonden door: Nicolette

Woensdag 16 mei

De ferry naar Hull vaart om 21.00 uur weg vanuit Rotterdam. We hebben dus de hele Dag de tijd om de auto in te pakken en op ons gemak binnendoor naar Rotterdam te rijden. Aangezien we van de winter een gereviseerde motor in mijn x1/9 hebben gebouwd en deze pas 300 testkilometers achter de rug had, heb ik voor de zekerheid de hele achterste kofferbak maar volgeladen met gereedschap en onderdelen. Just to be

sure.

 

In de middag ben ik samen met mijn ouders met 2 x1/9's op ons gemak naar Rotterdam gereden. De overige 3 nederlandse x1/9's namen de ferry een dag later. Na ingecheckt te hebben en de auto's in de enorme boot te hebben geparkeerd, zijn we lekker gaan eten op de boot.

 

Donderdag 17 mei

Om 6.00 uur werden we gewekt door de kapitein en om 7.30 uur lag de ferry in de haven van Hull, waarna ons engelse avontuur kon beginnen. Nadat we de douane waren gepasseerd werden we opgewacht door 2 engelse clubleden. In colonne hebben zij ons door het drukke Engelse verkeer van Hull geleid, zodat we konden wennen aan het links rijden. Vervolgens zijn we gestopt bij een koffietent, waar we onder het genot van een kop koffie verder kennnis hebben gemaakt en zijn bijgepraat over bezienswaardigheden. Vanaf de ferry was het circa 3 uur rijden naar de locatie van de meeting van de Engelse club. Op deze locatie hadden wij een extra overnachting geboekt. Op de route kom je langs het stadje York en een mooi middeleeuws kasteel. De donderdag hebben wij dan ook gebruikt om York te verkennen en te genieten van de eeuwenoude kathedraal, stadsmuren, musea etc.  In de middag hebben we nog een bezoek gebracht aan Skipton castle, een van de grootste en best bewaarde kastelen in de omgeving. Het landschap werd ondertussen steeds mooier en adembenemender.

Rond het avonduur kwamen we aan op het evenementterrein Dalesbridge Center, een eeuwenoud huis met bed en breakfast, bijgebouwen voor de feestlocatie en aangrenzende camping. Op de locatie was niet veel te doen, dus zijn we gaan eten in een echte Engelse pub. De zeer vriendelijke eigenaar (eigenlijk alle Engelsen zijn erg vriendelijk) blijkt vroeger ook aan x1/9's te hebben gewerkt en vroeg of wij met alle Nederlandse x1/9's voor de pub op de foto wilden. Dit hebben we op zaterdag ook gedaan. In de pub wat bier mee genomen voor 'savonds ( 2 pints in een soort melkpak!). Het huis was eenvoudig maar erg netjes. Er waren enkele slaapkamers een gezamenlijke lounge. Het had wel wat weg van een studentenhuis, maar dan netjes.

 

Vrijdag 18 mei

Vanochtend hebben we het eerste English breakfast moeten verwerken. Onvoorstelbaar wat de Engelsen in de ochtend naar binnen werken: bacon met ei, verse worst, witte bonen, aardappel, groenten etc en dat om 8.00 uur 's ochtends.

Vervolgens zijn we vertrokken naar de White Scar Caves, een van de langste ondergrondse grottenstelsels in d de omgeving. Na 1,5 te hebben rondgelopen en gekropen en ons te hebben vergaapt aan stalactieten en stalagmieten, zijn we de omgeving gaan verkennen.  Zoals eerder gezegd is de omgeving adembenemend, smalle weggetjes, stenen muurtjes, overstekende schapen en mooie rotsformaties. De dorpjes leken eeuwenoud. Je waande je zo in de 16e eeuw.  Hellingen van 25% waren niet uitzonderlijk. De weggetjes zijn gemaakt voor de x1/9: veel sturen, optrekken en remmen.  Het was wel lekker om wat extra vermogen in de x te hebben, met dit soort hoogteverschillen.

In de middag kwamen de leden van de engelse club langzaamaan binnendruppelen. In totaal zouden er 35 x1/9 komen. De meeste gingen kamperen, ondanks het wat koudere weer (het was gelukkig wel bijna altijd droog gebleven). 's Avonds was er een barbecue georganiseerd. De overige Nederlanders waren inmiddels ook gearriveerd. Zij bleken de hele dag een tour door de omgeving te hebben gemaakt onder leiding van eerder genoemde Engelse clubleden.

 

Zaterdag  19 mei

Na weer een uitgebreid engels onbijt te hebben verwerkt (laat de lunch maar zitten) gingen we met de Nederlanders een groepsfoto maken bij eerder genoemde Pub. In de middag stond een rondrit op stapel, die eindigde bij een oud spoorwegstation met stoomtrein.  Onderweg wilde de auto van Jop niet meer starten. Na een half uur overleg met 5 wijze mannen en een slimme opmerking van een dame, bleek de accu kapot te zijn. Bij het station was de rest van de middag een static show, waar men elkaars x1/9's kon bewonderen en men kon stemmen op de auto's. Er stond het nodige aparte spul, waaronder een lido, een x1/9 met alfa V6, en de nodige uno turbo's. Ondertussen was de AA (engelse anwb) gearriveerd om Jop een nieuwe accu te brengen. Na een weinig spannende rit in de stoomtrein, was het weer tijd om terug te gaan naar de locatie, waar een traditionele hogroast (varken aan het spit) stond te wachten.  Aansluitend was er een feestavond met een 10 koppige band, die alleen al een derde van het kleine zaaltje in beslag nam. Tijdens de prijsuitreiking vielen Peter en Jop nog in de prijzen voor de categorie best modified en verste afstand.

 

Zondag 20 mei

Vandaag was het alweer tijd voor de laatste dag in Engeland en dus (gelukkig) het laatste engelse ontbijt, want meer kan mijn maag niet verdragen J .  Het evenement zou om 16.00 uur eindigen. Omdat we rond 17.00 uur al moesten inchecken op de ferry, hebben we besloten om 's ochtends al afscheid te nemen van de engelse clubleden. Vervolgens zijn we met de 5 nederlandse x1/9 vertrokken voor een van de mooiste toerritten die ik ooit heb gereden. Het weer was voor de eerste dag dusdanig dat het dak eraf kon. De route voerde door klassieke engelse landschappen met weer veel hoogteverschillen, stenen muurtjes en eeuwenoude dorpjes. Onderweg waren loslopende koeien en schapen veelvuldig aanwezig. We zijn enkele malen verkeerd gereden, maar dat mocht de pret niet drukken. Door de smalle weggetjes verliep de terugrit erg langzaam. Daarom hebben we besloten om de laatste 150 km over de saaie engelse snelweg terug te nemen, om vervolgens rond 17.00 uur weer in te checken op de ferry in Hull. Nadat de 5 x1/9's weer op een rijtje in het parkeerdek stonden, hebben we met zijn allen genoten van een uitgebreid buffet aan boord. Na nog een drankje in de bar, zijn we vervolgens de smalle stapelbedjes in de hut gekropen om in Nederland wakker te worden.

 

Maandag 21 mei

De trip zit er helaas alweer op. 's ochtends vroeg waren we weer in Rotterdam en nadat we weer door de douane gereden waren, hebben we afscheid van elkaar genomen. Vervolgens hebben we koers gezet naar huis. De x1/9 heeft 900 km gereden zonder problemen en de motor is direct goed ingereden.  De yorkshire Dales is een aanrader als je van mooie landschappen, rust en wegen gemaakt voor de x1/9 houdt. Ik zal er zeker nog een keer terugkomen.

 

Martijn Elings